Fabio groeide op in een bouwgezin. Zijn vader was timmerman, later elektricien en werkt nu als metselaar. Een broer heeft een eigen bouwbedrijf. De bouw was geen vreemd vakgebied. Het was de lucht die hij thuis inademde. Logisch dus dat hij er zelf ook in terechtkwam. Maar hoe dat precies ging, dat had hij van tevoren niet kunnen bedenken.
Na de middelbare school koos hij voor de havo-opleiding. Die maakte hij niet af. "Ik wou wat met de handen doen," zegt hij. Dus stapte hij over op mbo bouwkunde. Dat beviel. Het leren beviel hem ook, dus pakte hij direct daarna het hbo. Alles binnen de bouw. En via dat hbo liep hij stage bij Huls Adviseurs in Zwolle.
Wat er toen gebeurde, beschrijft Fabio in drie woorden: "Het klikte direct."
Een warm bad
Niet iedereen heeft dat bij een stagebedrijf. Veel studenten overleven hun stage, maar Fabio genoot van de zijne. Dat had alles te maken met de sfeer. "Het voelde als een familiesfeer," zegt hij. "Korte lijntjes, je kunt altijd met elkaar praten. Ook als het wat minder goed gaat, luisteren mensen naar je."
Bij Huls Adviseurs werken relatief weinig mensen, maar de betrokkenheid is groot. Er is geen cultuur van controle. Jan Erik, de directeur, vertrouwt erop dat mensen hun werk doen. Je bepaalt grotendeels zelf je werktijden. Als er thuis iets is, dan regel je dat. Geen gedoe, geen gezeur. "Het is niks moet," zegt Fabio, en hij bedoelt dat als het grootste compliment.
Na zijn stage kreeg hij direct een contract aangeboden. Hij twijfelde geen moment.
Vier jaar later zit hij er nog steeds. Met hetzelfde gevoel als op die eerste stagedag. "Dat zegt wat over het bedrijf, denk ik."
Binnen én buiten
Fabio houdt zich vooral bezig met energielabels. Concreet: hij berekent hoe energiezuinig een gebouw is. Dat klinkt misschien droog, maar het werk heeft twee kanten die hij allebei nodig heeft.
Aan de ene kant zijn er de berekeningen. Fabio is gecertificeerd voor zogenoemde BENG-berekeningen, de methode waarmee het energielabel van een gebouw wordt vastgesteld. Hij begon ermee toen Jan Erik hem de kans gaf een cursus te volgen. "Ik vond het eigenlijk best wel leuk," zegt Fabio. En dus groeide het uit tot zijn specialisatie.
Maar er is ook de andere kant: de bouwplaats. Aannemers moeten aantonen dat een gebouw gebouwd is zoals het berekend is. En bij oplevering heeft de koper recht op een energielabel. Fabio gaat ter plekke kijken. Hij verzamelt bewijzen, combineert die met het pakket dat de aannemer aanlevert, en vormt zo een compleet beeld van het gebouw. Daar rolt het energielabel uit.
"Het is echt een combinatie van binnen en buiten," zegt Fabio. "En ik wist dat ik dat wou. Ik wou af en toe ook gewoon naar buiten." Jan Erik hoorde dat. En speelde erop in. "Daarom klikt het zo denk ik."
Die buitenkant is niet alleen praktisch, het is ook wat Fabio energie geeft. Contact met aannemers, de weg op, andere mensen spreken. "Ik ben best praktisch ingesteld. Ik hou ervan om op een bouwplaats te lopen."
Uitpluizen tot het klopt
Wat Fabio drijft in zijn werk, is moeilijk in één zin te vangen. Maar als je hem doorvraagt, komt het erop neer: hij wil dat het klopt. Dat het eindproduct een weerspiegeling is van wat er werkelijk staat. Geen afvinklijstje, maar echt begrip van een gebouw.
"Ik hou ervan om een gebouw helemaal uit te pluizen, zodat het ook een kloppend eindproduct is. Dat vind ik belangrijk."
Dat gaat soms ten koste van de rust. Er zijn dagen dat een project alles vraagt. Geen pauze, weinig contact met collega's, volle concentratie gedurende de hele dag. "Dan ben je aan het einde van de dag gewoon gaar," zegt Fabio eerlijk. Maar hij klaagt niet. Het hoort erbij. En het gevoel dat hij dan mee naar huis neemt, moe maar voldaan, vindt hij het waard.
Op die dagen werkt hij het liefst op kantoor. Alle middelen voorhanden, en als hij een vraag heeft, kan hij zo bij een collega aankloppen en andersom. Thuiswerken kan ook, Fabio doet het geregeld, zeker nu hij zijn eigen woning aan het bouwen is en soms overdag paraat moet staan. Maar zijn voorkeur is duidelijk: "Ik werk het fijnst hier."
Menselijkheid als basis
Jan Erik is directeur. Maar Fabio ervaart hem niet als baas. Dat klinkt als een cliché, maar bij Fabio klinkt het oprecht. Hij legt ook uit wat hij ermee bedoelt.
"Op werkgebied vraagt hij regelmatig of ik doe wat ik leuk vind. Of ik een bepaalde cursus zou willen volgen. Hij is er constant mee bezig." Maar het gaat verder dan werk. Jan Erik vraagt ook naar privézaken. Hoe gaat het met de bouw van zijn woning? Hoe is het thuis? "Gewoon menselijkheid," zegt Fabio. "Dat is eigenlijk zijn prioriteit, dat de mens zich hier goed voelt."
Voor Fabio is dat geen bijzaak. Het is precies wat hem hier houdt.
Samen is geen sloganVraag Fabio wat kenmerkend is voor het team bij Huls Adviseurs, en hij denkt even na. Dan: "Samen. Dat is eigenlijk alles. We doen alles samen."
Dat woord “samen” staat ook op de banner, in de ruimte waar we elkaar spreken. Huls Adviseurs gebruikt het als onderdeel van hun slogan. Maar bij Fabio klinkt het niet als marketingtaal. Het is gewoon hoe hij zijn werkdag ervaart. De vrijdagmiddagborrel in de stad, de snackbar in met een collega, het appje in de groep van “wie gaat er mee?”, het zijn kleine dingen, maar ze maken het geheel.
Niet iedereen past hier, zegt Fabio ook. En hij is eerlijk over waarom. "Dit is een plek voor mensen die andere mensen echt willen helpen. Niet puur voor de inhoud gaan. Maar ook een stapje harder lopen als het nodig is, en dat moet wel in je zitten."
Wie alleen maar wil toetsen en afvinken, voelt zich hier minder thuis. Wie risico's in een bouwproject durft te benoemen, en er dan ook advies over geeft, past hier beter. "Dat kun je leren," zegt Fabio. "Maar er moet wel iets in je zitten."
Soms komt er iets op je pad
Fabio wilde eigenlijk tekenaar of architect worden. Dat zei hij zelf. Maar hij rolde de bouwregelgeving in, ontdekte energielabels, werd gecertificeerd, en loopt nu geregeld over bouwplaatsen met een camera en een oog voor detail.
Hij had het niet kunnen plannen. Maar terugkijkend past het als een handschoen.
"Soms komt er wat op je pad," zegt Fabio. En dan lacht hij. Want hij weet: wat er op zijn pad kwam, was precies goed.